[hozvâresh] اسم‌مصدر پهلوی به‌معنای شرح و تفسیر است. در سراسر نوشته‌های پهلوی و نیز گزارش پهلویِ اوستا (زند) هزارکلمه‌ی سامی از لهجه‌ی آرامی به‌صورتِ ئیده‌ئوگرام (نشانه‌نگاری) به‌کار رفته است. به این‌گونه‌کلمات که فقط در کتابت می‌آمدند امّا خوانده نمی‌شدند و معادلِ پهلوی‌شان به‌زبان رانده می‌شد "هُزوارش" نام نهاده‌اند